Zo, vanuit een zweterig en klein internetcafeetje hier mijn eerste berichtje.  Vanochtend, na een slopende reis van zo'n 30 uur zijn we eindelijk aangekomen in ons guesthouse bij Pondicherry. De reis verliep niet zo vlotjes. Veel vertraging gehad, en veel gedoe op het vliegveld van Bombay omdat niemand ons kon vertellenbij welke gate we moesten zijn. Op ons ticket stond een groot vraagteken bij de gate, en als we het vroegen aan personen achter de bali kregen we te horen dat het waarschijnlijk gate 3 was, maar misschien ook 4, en anders gate 10. We hebben de indiase komtwelgoedmentaliteit dus maar meteen aan den lijve ondervonden.  Uiteindelijk, na een paar uur wachten in Bombay, toch terecht gekomen op het goede vliegtuig naar Chennai. Daar werden we opgehaald door een uiterst vriendelijke chaffeur die bij ons guesthouse hoorde.
Het eerste half uur in de amaidi-auto wist ik zeker dat ik daar dood zou gaan. Dat verkeer! Ongelofelijk dat dat goed kan blijven gaan. Na een tijdje kreeg ik het systeem een beetje door; het voertuig dat het grootste is krijgt voorrang, en als je wilt inhalen (rechts, links waar dan ook) moet je je toeter laten gelden omdat de meesten voertuigen geen spiegels hebben.
Ons guesthouse, amaidi guesthouse, is werkelijk een paradijsje. Op youtube is daar een filmpje van te zien voor de mensen die dat leuk vinden (ik heb wel foto's gemaakt, maar ik heb het gevoel dat de internetverbinding dat op het moment niet aankan). Foto's komen later dus.  Maar goed, het guesthouse is dus  geweldig. Samen met een reisgenootje slaap ik in een bed(met muskietennet uiteraard) in een bamboehut. Het guesthouse is omgeven met bananen- en kokospalmen, en heeft en gezellig binnenplaatsje. De douche is ijskoud maar dat is heerlijk. Ik weet niet of ik het al heb verteld, maar het is hier warrum! Voor het eerst in mijn leven heb ik het echt echt warm. Het lijkt alsof je ingewanden langzaam gaar worden. Maar dat zal vast wennen.
Verder is de geur erg wennen. Overal waar je komt ruikt het weer anders. En niet overal heel leker. Vandmiddag heb ik jasmijnbloemetjes gekocht voor in mijn haar, dat ruikt echt heerlijk. Vanmiddag zijn we even naar het strand gelopen via allemaal kleine dorpjes. Het is hier ontzettend arm. Soms lijkt het alsof ik een novib reclame ben binnengelopen.  Overal langs de weg zie je mensen in kleine bamboe hutjes, magere geiten en blote kindjes die ronddrentelen.
Morgen hebbebn we een programma waarin we samen met de eigenaar van amaidi pondicherry gaan verkennen, en kleding krijgen aangemeten. Tot nu toe voel ik me prima op mijn gemak in een shirtje met een sjaaltje en een wijde broek, maar als ik maandag aan het werk ga vind ik indiase kleding wel prettig.
Nou, ik ga weer stoppen want ik ben bang dat mijn verbinding er bijna mee kapt en ik weer overnieuw moet beginnen.  Dit waren dus mijn eesrte indrukken van India.  Later meer!