We zijn met z’n viertjes een weekje naar Guntur geweest.
In Puttaparthi hadden we Vityé ontmoet. Een gezellige man die films maakt..
Hij komt uit Guntur… en vertelde ons van een Schooltje, daar…
waar 2 zeer bevlogen mensen een Opvanghuis, annex School… hadden voor Dove en Gehandicapte Weeskinderen.. Het was er erbarmelijk primitief…zoals overal in India..
Elisabeth die stichting www.connectinghearts.nl heeft is toen met Vityé in Guntur gaan kijken.
Nu..zijn we 2 jaar verder..en er is geld naar toe gestuurd voor de bouw van een nieuw schooltje. En…..nu gaan we weer kijken…wat ervan geworden is…
Guntur is vanaf Puttaparthi.. een hele nacht met de trein…Met z’n viertjes zijn we op weg gegaan..en s`morgens vroeg kwamen we er aan. Nadat we ons wat verfrist hadden in een hotelletje… zijn we met een taxi naar het Schooltje gegaan…Wat een Ontvangst !!!!!
Wat een feest!!! Wat een prachtig wit gebouw is het geworden…
met een grote binnenplaats waar alle activiteiten kunnen plaatsvinden…
De kinderen hebben voor ons gedanst en muziek gemaakt…
en wij kregen een prachtige Mala om.
Ze hebben ons laten zien…....hoe ze konden dansen op de trilling van de muziek..
Ze hebben ons gedemonstreerd..hoe ze met allerlei hulpmiddelen met hun handicap omgingen… Er waren lieve Teachers die alles vertaalden met handgebaar….
We hebben met ze gedanst en gesprongen door de hele school heen…
En ik heb met ze gelachen en ik heb met ze geknuffeld…
Ik heb ze geleerd hoe ze een “”Peacock”” moesten vouwen van een papiertje.. (Origami)
wat ik weer van Ganesh had geleerd…een jongetje van 10, op het schooltje van Noor in Puttaparthi. Alle kinderen liepen met een Peacockje..dat je kon laten vliegen door aan de staart te trekken…Wat een Vrolijkheid…wat een Blijheid…..
Wat een Gelukzaligheid…wat een Vreugde !!!!.
GEVEN IS DE ENIGE WEG…TOT HET ONTVANGEN VAN GOD IN JE HART…
Dat is wat Baba ons verteld…en……Ervaren is Weten…
Het afscheid die avond was moeilijk….
De laatste dag zijn we naar de Kust van de Indische Oceaan gegaan..
waar we de Vissers ontmoette
die hun netten aan het opvouwen waren voor de volgende vangsten…
Oh Swami…wat kan het leven toch heerlijk zijn !!!!
Ohm Sai Ram…
From Lucy with Love…